Naam: Michael Steven Bublé (Boe-Bléé)
Geboortedatum: 09-09-1975
Geboorteplaats: Burnaby, B.C., Vancouver, Canada.
Sterrenbeeld: Maagd
Ouders: Amber & Lewis
Broers en zussen: 2 jongere zussen; Brandee & Crystal.
Grootouders: Opa Mitch & Oma Yolanda
Status: date Argentijns model/actrice Luisana Lopilato
Kleur haar: Donker blond/bruin
Kleur ogen: Groen
Lengte: +/- 1.78 m.
... hij van Italiaanse kom af is en zijn Italiaanse paspoort
heeft?
... zijn lievelingskleur geel is?
... z'n favoriete ijshockey team de Vancouver Canucks zijn?
... zijn favoriete film "The Princess Bride" is?
... hij het "It's Time" album eigenlijk "Feeling Good" wilde
noemen?
... zijn twee grootste idolen Bobby Darin en Elvis zijn?
... hij een groot fan van McDonalds is?
... zijn lievelings Sinatra liedje "Stardust" is?
... zijn favoriete designer ''Hugo Boss" is?
... hij niet de deur uitgaat zonder zijn mobiel?
... hij op een paarse Vespa rijdt?
... eén van zijn favoriete reisbestemmingen Amsterdam is?
... hij het liefst tijd doorbrengt met z'n familie?
Sponsers:
volg
Bubléland
Copyright 2005-2009 © Bubleland.nl All rights reserved.
Michael Steven Bublé werd op 9 september 1975 geboren in Burnaby, Canada. Daar groeide hij op met zijn ouders en 2 jongere zusjes. De muziek werd met de paplepel ingegoten. En dat vooral door zijn grootvader. "Mijn grootvader was mijn beste vriend toen ik opgroeide", vertelt Michael. "Hij was degene wie me een wereld liet kennen van muziek die eigenlijk niet van mijn generatie was. Hoewel ik van Rock & Roll en moderne muziek houdt, de eerste keer dat mijn grootvader 'The Mills Brothers' voor me speelde, gebeurde er iets magisch. De teksten waren zo romantisch, zo echt, de manier zoals een lied voor mij zou moeten zijn. Het was net alsof ik een toekomst vlaag voor me zag. Ik wilde zanger worden en ik wist dat dit de muziek zou zijn die ik wilde maken."
Het was in feite zijn grootvader die Michael hielp met zijn carrière op te bouwen. "Hij vroeg me om de liedjes te leren waar hij zoveel van hield," gaat Michael verder. "Opa kreeg echt een kick van het feit dat ik de muziek zo leuk vond. We begonnen met het zingen van, bijvoorbeeld 'Everybody Loves Somebody Sometime' 's avonds aan tafel. Hij begon dan met: "Hey Sunshine, wil je Stardust voor me leren voordat opa dood gaat?" Dus ik leerde de liedjes woord voor woord, zat met hem aan de tafel en zong het liedje voor hem", gaat Michael verder. "Ik voelde me eigenlijk een beetje schuldig om het niet te doen, maar hij hoefde me niet eens te overtuigen. Ik begon te oefenen en ik deed mee aan een plaatselijke talentenjacht. Ik won de wedstrijd, maar ik werd later gediskwalificeerd, omdat ik te jong was. Dat was toen mijn grootvader, wie een deskundige loodgieter is, vrij werk begon aan te bieden aan Jazz musici in de stad, in ruil om me te laten optreden en een paar nummers te doen met hen." Een ster was geboren en zelfs alle lekkende kranen in heel Vancouver waren gerepareerd.
Bij de tijd dat Michael 17 jaar was had hij al een hoeveelheid aan ervaring opgedaan. Hij had nog een 1e prijs aan de haak geslagen bij de "Canadian Youth Talent Search" en had hij wat onafhankelijke albums uitgegeven. Hij had zich een weg omhoog geklommen naar optredens voor "Red Rock Dinner" (als Elvis) en een musical genaamd "Forever Swing".
Het was de vroegere Canadese Minister Brian Mulroney, zelf een toegewijde fan van klassieke pop, die Michael introduceerde aan mede-landgenoot David Forster, de multi-Grammy Awards winnende producer, artiest en Warner Bros. Records label medewerker. De jonge zanger zong toen der tijd ''Mack The Knife'' op de bruiloft van Mulroney's dochter, de creatieve chemie tussen de nieuwe artiest en de producer was compleet. Michael tekende bij Foster's eigen 143 Records en in de lente van 2001 begon Michael te werken aan zijn belangrijke debuut album. "We zaten op dezelfde golflengte in de studio," legt Michael uit. "Het laatste wat we wilde doen was zomaar een album maken of een act lanceren. We wilden deze muziek met de liefde en respect behandelen zoals dat het verdiend.''
Terwijl Foster, met onschatbare hulp van oud producerende medewerker Humberto Gatica, zich concentreerde op de zanger z'n volledige faciliteit met de 'pop standards', het al snel duidelijk werd dat Michael's formidabele vaardigheden ver voorbij de jaren 30' en 40' reikten.
"We eindigden niet waar we dachten waar we naar toe streefden," vertelt Michael verder. "David en Humberto legden me een zeer uitgebreide materialen voor en ik begon te glimmen toen ik zag wat er werd voorgelegd. We waren altijd voorzichtig om binnen mijn muziekstijl te blijven, maar we ontdekten, dat in die categorie, allemaal verschillende muzieksoorten thuis hoorde."
Het debuut album "Michael Bublé" was geboren en werd twee maal platina in o.a. Canada, Engeland en Singapore, was goed voor goud in o.a. USA, Italië, Ierland en Taiwan en verkocht wereldwijd meer dan 2.800.000 exemplaren.
Ondanks lovende kritieken voor het ook in Nederland uitgebrachte debuutalbum (en de welverdiende, enthousiaste airplay) was zijn naam voor velen helaas een nog te lang bewaard gebleven geheim. Het tweede album, "It's Time" gaf de definitieve doorbraak in Nederland en België. Na de uitgave van DVD "Caught In The Act" , derde album "Call Me Irresponsible" en met succes hits als "Home", "Everything" en "Lost" kon Bublé's succes ook in Nederland niet meer stuk. Het album stond in Nederland maar liefst negen weken op nummer één en verkocht meer dan 120.000 stuks wat goed is voor dubbel platinum.
Momenteel heeft Michael Bublé wereldwijd meer dan 22 miljoen albums verkocht, heeft prijzen als Grammy's en Juno's in ontvangst mogen nemen en heeft hij wereldwijd een superster status bereikt!
Het was in feite zijn grootvader die Michael hielp met zijn carrière op te bouwen. "Hij vroeg me om de liedjes te leren waar hij zoveel van hield," gaat Michael verder. "Opa kreeg echt een kick van het feit dat ik de muziek zo leuk vond. We begonnen met het zingen van, bijvoorbeeld 'Everybody Loves Somebody Sometime' 's avonds aan tafel. Hij begon dan met: "Hey Sunshine, wil je Stardust voor me leren voordat opa dood gaat?" Dus ik leerde de liedjes woord voor woord, zat met hem aan de tafel en zong het liedje voor hem", gaat Michael verder. "Ik voelde me eigenlijk een beetje schuldig om het niet te doen, maar hij hoefde me niet eens te overtuigen. Ik begon te oefenen en ik deed mee aan een plaatselijke talentenjacht. Ik won de wedstrijd, maar ik werd later gediskwalificeerd, omdat ik te jong was. Dat was toen mijn grootvader, wie een deskundige loodgieter is, vrij werk begon aan te bieden aan Jazz musici in de stad, in ruil om me te laten optreden en een paar nummers te doen met hen." Een ster was geboren en zelfs alle lekkende kranen in heel Vancouver waren gerepareerd.
Bij de tijd dat Michael 17 jaar was had hij al een hoeveelheid aan ervaring opgedaan. Hij had nog een 1e prijs aan de haak geslagen bij de "Canadian Youth Talent Search" en had hij wat onafhankelijke albums uitgegeven. Hij had zich een weg omhoog geklommen naar optredens voor "Red Rock Dinner" (als Elvis) en een musical genaamd "Forever Swing".
Het was de vroegere Canadese Minister Brian Mulroney, zelf een toegewijde fan van klassieke pop, die Michael introduceerde aan mede-landgenoot David Forster, de multi-Grammy Awards winnende producer, artiest en Warner Bros. Records label medewerker. De jonge zanger zong toen der tijd ''Mack The Knife'' op de bruiloft van Mulroney's dochter, de creatieve chemie tussen de nieuwe artiest en de producer was compleet. Michael tekende bij Foster's eigen 143 Records en in de lente van 2001 begon Michael te werken aan zijn belangrijke debuut album. "We zaten op dezelfde golflengte in de studio," legt Michael uit. "Het laatste wat we wilde doen was zomaar een album maken of een act lanceren. We wilden deze muziek met de liefde en respect behandelen zoals dat het verdiend.''
Terwijl Foster, met onschatbare hulp van oud producerende medewerker Humberto Gatica, zich concentreerde op de zanger z'n volledige faciliteit met de 'pop standards', het al snel duidelijk werd dat Michael's formidabele vaardigheden ver voorbij de jaren 30' en 40' reikten.
"We eindigden niet waar we dachten waar we naar toe streefden," vertelt Michael verder. "David en Humberto legden me een zeer uitgebreide materialen voor en ik begon te glimmen toen ik zag wat er werd voorgelegd. We waren altijd voorzichtig om binnen mijn muziekstijl te blijven, maar we ontdekten, dat in die categorie, allemaal verschillende muzieksoorten thuis hoorde."
Het debuut album "Michael Bublé" was geboren en werd twee maal platina in o.a. Canada, Engeland en Singapore, was goed voor goud in o.a. USA, Italië, Ierland en Taiwan en verkocht wereldwijd meer dan 2.800.000 exemplaren.
Ondanks lovende kritieken voor het ook in Nederland uitgebrachte debuutalbum (en de welverdiende, enthousiaste airplay) was zijn naam voor velen helaas een nog te lang bewaard gebleven geheim. Het tweede album, "It's Time" gaf de definitieve doorbraak in Nederland en België. Na de uitgave van DVD "Caught In The Act" , derde album "Call Me Irresponsible" en met succes hits als "Home", "Everything" en "Lost" kon Bublé's succes ook in Nederland niet meer stuk. Het album stond in Nederland maar liefst negen weken op nummer één en verkocht meer dan 120.000 stuks wat goed is voor dubbel platinum.
Momenteel heeft Michael Bublé wereldwijd meer dan 22 miljoen albums verkocht, heeft prijzen als Grammy's en Juno's in ontvangst mogen nemen en heeft hij wereldwijd een superster status bereikt!